ابر صبر

مي‌آيي‌ اي‌ فرداي‌ يلداي‌ پريشاني‌
از انتهاي‌ جاده‌هاي‌ خيس‌ و باراني‌

با كارواني‌ از گل‌ و لبخند مي‌آيي‌
در واپسين‌ انتظاري‌ تلخ‌ و طولاني‌

اي‌ صبح‌ يلدايي‌ترين‌ شب‌هاي‌ تاريخي
‌ آرامش‌ ديروز يك‌ فرداي‌ طوفاني‌

اينجا غروب‌ عمر انسان‌ بودن‌ است‌ آقا
بازار وحشتزاترين‌ بُحران‌ انساني‌

كي‌ مي‌رسي‌ اي‌ دادخواه‌ داد مظلومان‌؟
تا آدميّت‌ را دوباره‌ زنده‌ گرداني‌

اي‌ انتهاي‌ ظلمت‌ شب‌هاي‌ بي‌ايمان‌
شرقي‌ترين‌ خورشيد عالمتاب‌ ربّاني‌

سرد و خموشم‌ من‌، براي‌ تو دلم‌ تنگ‌ است‌
تا كي‌ به‌ زير ابرهاي‌ صبر مي‌ماني‌؟

درد نهان‌، سرّ مگو، راز مپرس‌ از من‌
بهتر ز من‌ مي‌دانم‌ اي‌ آقا كه‌ مي‌داني‌

شد سينة‌ آئينة‌ آدينه‌ام‌ مجروح‌
اي‌ التيام‌ ندبه‌هاي‌ صبح‌ عرفاني‌

باز آي‌! اي‌ احساس‌ باران‌ بر كوير كال
‌ اي‌ يوسف‌ گمگشتة‌ دل‌هاي‌ كنعاني‌

--------------------------------------------

پايان‌ غروب‌ تنهايي‌

اي‌ تو پايان‌ غروب‌ سرد تنهايي‌ ما
بر كوير خشك‌ جان‌ها زمزم‌ دشت‌ صفا

آفتاب‌ حسن‌ رويت‌ صبح‌ هر آدينه‌اي‌
نور باران‌ مي‌نمايد اين‌ دل‌ ويرانه‌ را

بي‌ تو سرسبزي‌ بستان‌ رنگ‌ پاييزي‌ گرفت‌
بي‌ تو پژمردند گل‌هاي‌ گلستان‌ خدا

مي‌شود آيا ببينم‌ آن‌ سوار سبزپوش
‌ مي‌شود گر لحظه‌اي‌ از خويشتن‌ گردي‌ جدا

گفته‌ بودي‌ كز گلي‌ فصل‌ بهار آيا رسد؟
با گل‌ نرگس‌ بهار آيد به‌ جمله‌ فصل‌ها

واي‌ بر من‌ در كنار خويشتن‌ جا مانده‌ام‌
كاش‌ مي‌شد يك‌ دمي‌ از اين‌ قفس‌ گردم‌ رها

اي‌ كه‌ يادت‌ نخل‌ جان‌ را استقامت‌ مي‌دهد
بين‌ كه‌ نخل‌ كشور دل‌ رو نهاده‌ در فنا

ديو شب‌ را بين‌ بسي‌ گردن‌ فرازي‌ مي‌كند
سخره‌ «هل‌ من‌ مزيد»ش‌ نسل‌ پاك‌ مرتضي‌

دل‌ اسير فتنه‌ دجال‌ يك‌ چشم‌ عنود
تيغ‌ «جاءالحق‌» برآور، فتنه‌ را رسوا نما

--------------------------------------------

دلبر شيرين‌

در سحر پيك‌ وفادار به‌ بالين‌ آمد
داد اين‌ مژده‌ كه‌ آن‌ دلبر شيرين‌ آمد

خيز و از جا بنگر پرتو آن‌ ذات‌ احد
مرهمي‌ را كه‌ براي‌ دل‌ غمگين‌ آمد

شده‌ از بهر وجودش‌ همه‌ عالم‌ خرسند
دل‌ ما مست‌ گل‌ و بوي‌ رياحين‌ آمد

مهدي‌ آن‌ مظهر پاكي‌ و صفا گشت‌ پديد
تا كه‌ فريادرس‌ عاشق‌ مسكين‌ آمد

شادي‌ و خرمي‌ اهل‌ جهان‌ پيدا شد
نور او رشك‌ رخ‌ زهره‌ و پروين‌ آمد

مهديا بر دل‌ بيچاره‌ ما رحمي‌ كن‌
در شب‌ ظلمت‌ ما ديده‌ خدا بين‌ آمد

شده‌ام‌ محو رخ‌ حضرت‌ مهدي‌ امروز
تا كه‌ الهامي‌ از آن‌ بر دل‌ خونين‌ آمد

--------------------------------------------

رباعي‌‌ انتظار

ديدار نگار آشنا مي‌خواهيم‌ وصل‌ گل‌ نرگس‌، از خدا مي‌خواهيم‌

بر دردِ دلِ خستة‌ ما، وصل‌، دواست‌ هجران‌زدگانيم‌، دوا مي‌خواهيم‌



داده‌ام‌ از كفِ خود، طاقت‌ و تاب‌ زِ فِراقِ گلِ فرزندِ تُراب‌

زندگي‌ نيست‌، مرا زندان‌ است‌ اين‌ جهان‌، چون‌ به‌ عذابم‌، به‌ عذاب‌



گر، مي‌كِشم‌ از هجرِ گلِ فاطمه‌، آه‌ گر، روزِ من‌ از فراق‌، گرديده‌ سياه‌

اين‌ها، همه‌ از لطف‌ و زِ احسان‌ خداست‌ لاحول‌ ولا قوة‌ اِّلا بالله



اي‌ آنكه‌ شده‌ روزِ تو از هجر، سياه‌ وِ اي‌ آنكه‌ كِشي‌ آه‌، به‌ هر شام‌ و پگاه‌

مهدي‌ پسر فاطمه‌، از راه‌ رسد لاحول‌ ولا قوة‌ اِّلا بالله

--------------------------------------------

اگر آن‌ يار سفر كرده‌...



دره‌اي‌ مي‌دانم‌

شيب‌ تندي‌ دارد

و زلالي‌ كه‌ ز برفاب‌ افق‌ مي‌آيد

در سراشيب‌ همين‌ دره‌ سحر مي‌رويد

آب‌ و آيينه‌ و باران‌ و سحر

در اينجا

همه‌گي‌ يك‌ رنگند

اگر آن‌ يار سفر كرده‌ بيايد از راه‌

عشق‌ در شيب‌ همين‌ دره‌ پر مي‌سازد

دره‌اي‌ مي‌دانم‌

روز تندي‌ دارد

آفتابش‌ هر روز

به‌ نفس‌ مي‌افتد

و سراپاي‌ كمركش‌ها را

مه‌ فرا مي‌گيرد

ـ چشمه‌ تا مي‌نالد ـ

كاش‌ مي‌شد

باران‌

نفسي‌ تازه‌ كند

مُردم‌ از تنهايي‌

ريشة‌ الفت‌ من‌ در اينجاست‌

دستهايم‌ امّا

جاري‌ دورترين‌ خواسته‌هاست‌

ناكجا آبادي‌

سفر عشق‌ مرا مي‌طلبد

هاي‌ مَردم‌، مَردم‌

مُردم‌ از تنهايي‌

وسعتي‌ مي‌خواهم‌

كه‌ بنالم‌ سنگين‌

عشق‌ همه‌ فاصله‌ها را نشكست‌

آه‌ مي‌دانم‌

روزي‌

مردي‌

ذوالفقاري‌ در دست‌

از سراشيب‌ همين‌ دره‌

گذر خواهد كرد

از زلال‌ خنك‌ و جاري‌ برفاب‌

نمي‌نوشد

زير لب‌ خواهد خواند:

به‌ فداي‌ لب‌ خشكيده‌ي‌ سالار شهيد

و سفر خواهد كرد

دل‌ من‌ مي‌لرزد

اسب‌ و زيني‌ بايد

به‌ هماوردي‌ تنهايي‌ من‌

يا علي‌ مي‌گويم‌

به‌ تكاپوي‌ سواري‌ كه‌ دلم‌ را برده‌ست‌

سفري‌ تا لب‌ زيباي‌ سحر خواهم‌ رفت‌

اگر آن‌ يار سفر كرده‌ بيايد از راه‌

--------------------------------------------

در خلوت‌ دل‌

چه‌ زيباست‌ روي‌ تو در خواب‌ ديدن‌

فروغ‌ نگاه‌ تو در آب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ رخسار خورشيدي‌ تو

پس‌ از پرده‌داري‌ مهتاب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ در چشمه‌ نور چشمت‌

شكوفايي‌ روشن‌ ناب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ دور از شكوه‌ حضورت‌

نگاه‌ تو در چشم‌ احباب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ تصوير روحاني‌ تو

به‌ يكباره‌ در پيكر قاب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ در خلوت‌ دل‌ نشستن‌

جمال‌ تو دور از تب‌ و تاب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ در جست‌وجويي‌ عطشناك‌

لب‌ عاشقان‌ تو سيراب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ در چشم‌ دريايي‌ تو

نگاه‌ خروشان‌ گرداب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ در اقتداي‌ نمازم‌

ترا در تجلاي‌ محراب‌ ديدن‌

چه‌ زيباست‌ گر پا گذاري‌ به‌ چشمم‌

نشستن‌ كناري‌ و سيلاب‌ ديدن‌

--------------------------------------------

و دوباره‌ ...


مي‌آيي‌

و جهان‌ زير پاي‌ تو

سبز مي‌شود

سراسيمه‌ گشوده‌ مي‌شود

چشم‌هاي‌ كابوس‌ زده‌

به‌ شوق‌ پابوست‌

در انتهاي‌ هستي‌

كه‌ ابتداي‌ دوبارة‌ تست‌...

آنگاه‌ كه‌ واژه‌ها دوباره‌ معنا مي‌شوند

و جهان‌ به‌ عطر نرگس‌

دوباره‌ با عدالت‌ آشتي‌ مي‌كند

و دوباره‌...

--------------------------------------------

احياي‌ دل‌

اي‌ سلسلة‌ زلف‌ تو بر پاي‌ دل‌ ما

سودايي‌ خال‌ تو سويداي‌ دل‌ ما



دارد به‌ گريبان‌ تمنا، گل‌ اميد

از خار رهت‌، آبلة‌ پاي‌ دل‌ ما



چون‌ برگ‌ خزان‌ ديده‌ به‌ هم‌ ربط‌ نگيرد

از بس‌ كه‌ ز هم‌ ريخته‌ اجزاي‌ دل‌ ما



خونين‌ جگر لالة‌ صحراي‌ تو ليلي‌

داغ‌ تو، سيه‌ خانة‌ صحراي‌ دل‌ ما



بگشود ز گردن‌ رگ‌ جان‌ و نگشايد

زنار سر زلف‌ تو، ترساي‌ دل‌ ما



بگشاي‌ حزين‌، پرده‌ از اين‌ ساز كه‌ سازد

از نالة‌ ني‌ كلك‌ تو احياي‌ دل‌ ما




/ 5 نظر / 9 بازدید
محسن

سايت خيلي قشنگيه. اميدوارم روز به روز پيشرفت داشته باشي

محمد

سلام. خيلی شعرهای قشنگی هستند. اميدوارم هميشه موفق باشی

ياسين

سلام * شعرهات خيلی قشنگن برات يه لينک ميزارم * يه سر به ما بزن

yasin

سلام چرا به روز نمی کني